donderdag 30 juni 2011

naar aanleiding van..

Naar aanleiding van een mailwisseling met 'Kom Over en Help' hier een antwoord over de huidige situatie in Bulgarije.

"Dag mw Maartje Louw,

Veel dank voor uw bericht via info@komoverenhelp.
Op uw vakantie dit soort ontdekkingen doen is een heftige ervaring geweest denk ik. Ik kom sinds 1988 in allerlei tehuizen mn voor gehandicapte kinderen zoals in de Mogilino BBC documentaire. Ik kan u zeggen het went nooit omdat het zo erg is.

Drie weken geleden was ik samen met een Europarlementariër in gesprek met mw Dimitrova, vice minister van gezondheid en mw Sjabani, directeur van het agency for child protection in Sofia. Ondanks forse beleidsinspanningen van de overheid onder druk van de EU moesten ze toegeven dat er ieder jaar 2500 tot 3000 babies (van tienermoeders, verslaafden, Roma, probleem en een ouder gezinnen etc) worden achtergelaten in ziekenhuizen en daarmee de staat toevallen die ze vervolgens naar babyhomes brengt.

Met zo'n gigantische instroom red je het niet met 1050 adopties en 640 pleegouders vorig jaar. Toch wil men alle tehuizen voor gehandicapte kinderen binnen drie jaar sluiten en alle tehuizen over 15 jaar (nu nog 15000 kinderen, ;t is maar hoe je telt in institutionele opvang) Terug naar de ouders, adoptie, pleegzorg, kleinschaliger familie achtige opvang, dagopvang, training van personeel, therapie op maat etc etc moet soelaas bieden.

't Is een gigantisch probleem dat zich overigens niet alleen in Bulgarije voordoet, dat een gevolg is van het communistische staats denken waarin iig gehandicapten niet bestonden. Ze zijn genegeerd, weggestopt in afgelegen tehuizen of in eigen familie 'opgesloten' en geïsoleerd omdat de samenleving niet kan omgaan met de wat minder begaafden. Er is nog een hele weg te gaan. Wij zetten ons in voor bewustwording van de problematiek in de kerken en de samenleving, voor betere en veilige leefomstandigheden van kinderen in tehuizen, training van personeel, stimuleren van pleegzorg en support daarvoor, naschoolse opvang, hulp voor families met gehandicapte kinderen, toegang tot gezondheidzorg en inclusief onderwijs etc.

Dit basale werk naast politieke lobby op EU niveau. Bulgarije kwam pas echt in de picture na de Mogilino doc. En dat in een EU land (sinds 2007). Maar in Moldavië, Roemenië en Ukraine zijn de problemen minstens zo groot. Ook daar zijn we werkzaam.


Dank en groet, (ook aan Noah)
Karst de Vries, dir. Kom over en help"

zaterdag 25 juni 2011

De vrouw die chocola kocht voor Noah, alle blikken op ons kindje in de buggy, het ontbreken van mensen die 'anders' zijn in de straten, alle knuffels en kusjes die Noah ontving in Bulgarije, het is blijven hangen..

Vooral de blik en de overtuigende toon in het verhaal van de vrouw die chocola kocht voor Noah maakte dat ik toch nog eens ben gaan googlen op hoe het tegenwoordig zit met de gehandicapte kinderen in Bulgarije.

Het blijkt dat er een aantal jaar geleden een documentaire gemaakt is die veel stof heeft doen opwaaien. Ik heb hem zelf ook gekeken, en echt waar, na enkele minuten wilde ik hem al uitzetten. Toch heb ik hem afgekeken, zij het met een gebroken hart.

Hoe kunnen mensen zo met andere mensen -kinderen- omgaan? Geen wonder dat ze 'gek' worden, het is werkelijk onbegrijpelijk dat iemand zo kan omgaan met onschuldige kinderen. Het begint er al bij dat ouders deze kinderen afstaan, soms zelfs alleen omdat ze doof zijn, of een lager iq hebben! Ze worden weggestopt in een afgelegen gebouw en al hun waardigheid wordt hen ontnomen.

Elke dag nadat ik deze documentaire heb gezien breekt mijn hart nog een beetje als ik naar mijn kleine Noah kijk en zie hoeveel hij geleerd heeft, plezier hij in zijn leven heeft, en hoeveel vreugde hij ons brengt, ik kan er niet bij in mijn hoofd dat je een puur en onschuldig kind zoiets aan kan doen.

De kinderen die de kindertehuizen overleven worden nog verder weggestopt wanneer ze volwassen zijn geworden.

Natuurlijk denkt niet iedereen zo, en weten ouders misschien niet goed wat ze ermee aanmoeten, en wordt er vanuit de overheid niet genoeg geholpen/begeleiding geboden.


WAARSCHUWING; het is dus een heftige documentaire...

http://topdocumentaryfilms.com/bulgarias-abandoned-children/

vrijdag 17 juni 2011






We zijn op vakantie!

Lekker met z'n drietjes aan de Zwarte Zee (bulgarije) van de zon en zee genieten!!
Het was even spannend hoe het zou gaan in het vliegtuig, aangezien Noah nog nooit gevlogen had en de reis ongeveer drie uur duurde (plus uur tijdsverschil), maar het ging wonderbaarlijk goed!



Bij het opstijgen heeft hij bij mama op schoot gelegen, maar bij de landing hobbelden we en schaterde hij het uit van plezier en hopste vrolijk mee!!! Het was heel fijn dat hij een eigen stoel had (tussen ons in), het is niet zo'n schootzitter. We hadden de ipad meegenomen met filmpjes, kleine kadootjes, en wat lekkers. Ohja, en de man achter ons zorgde ook voor het nodige vermaak, hij en Noah waren gekke gezichten naar elkaar aan het trekken..



We zitten in een mooi resort vlak aan de zee, in een erg ruim appartement met twee slaapkamers, dus voor Noah een eigen kamer, wel zo fijn. We hebben een geweldig uitzicht over het ('s avonds erg mooi verlicht) zwembad. Heel leuk als dat pal aan je appartement grenst, maar toch best lastig af en toe met zo'n enthousiasteling als Noah! Eerste dag dus maar gelijk een duik genomen. De kou van het water kon hem niet deren, papa en mama waren minder enthousiast. Gelukkig is de zee wel lekker warm, en met de golven, het strand en een emmer en een schepje kan Noah zich uren vermaken!






Het mooie aan Noah is dat hij overal vol voor gaat als hij eenmaal iets ziet of bedenkt! Het nadeel is dat dat in combinatie met warmte (ongeveer 25-30graden) wel z'n tol eist, Noah is dus sneller moe. Hij slaapt 's nachts prima, en overdag ook nog ongeveer twee uurtjes. Hier bouwen we onze activiteiten maar omheen want hij heeft het wel echt nodig.







We gaan elke dag ergens in een restaurant eten, aangezien het toch niet veel kost omgerekend naar euro's (en ons appartement wel een fornuis heeft maar geen pannen....), maar het is wel goed zoeken naar een restaurant met kinderstoel, daar doen ze hier niet echt aan?? Noah eet vrij weinig hier, we denken vanwege de warmte, dus we vullen het aan met flesjes pap, en alles wat hij wil eten aan ijs, chipjes, koekjes, maar vooral; komkommers!!!



In Bulgarije zijn ze volgens mij niet zo bekend met rood haar en zeker niet in combinatie met downsyndroom, want overal willen mensen hem aanraken en kusjes geven en ze smelten helemaal als hij ze zijn liefste handkus toewerpt.. wat een charmeur!!!







Noah en z'n papa en mama vermaken zich dus prima!! we worden lekker bruin en zien er alweer tegenop om over een paar daagjes terug te gaan naar ons gewone leventje.. ;)!